کی پلاس
براکت سقف کاذب که با نام اتصال مستقیم نیز شناخته میشود، یکی از قطعات فلزی مورد استفاده در زیرسازی سقفهای کاذب و سیستمهای ساختوساز خشک است. این قطعه برای اتصال سازه باربر سقف کاذب به سیستم آویز و همچنین در شرایطی که فاصله سقف کاذب از سقف اصلی کم باشد، برای اتصال مستقیم زیرسازی به سقف اصلی مورد استفاده قرار میگیرد.
براکت معمولاً از ورق فولادی گالوانیزه تولید میشود و فرم آن بهگونهای است که پس از قرارگیری در محل مناسب، پروفیل زیرسازی را در بر گرفته و امکان تثبیت آن را فراهم میکند.
براکت در سیستم سقف کاذب دو کاربرد مهم دارد:
1. اتصال پروفیل F47 به آویز ترکیبی
یکی از کاربردهای مهم براکت در سیستم آویز ترکیبی UH36 است.
در این روش، HT90 در قسمت بالای سیستم به سقف اصلی متصل میشود. سپس پروفیل UH36 به HT90 متصل شده و تا ارتفاع موردنظر پایین میآید.
در قسمت انتهایی آویز، براکت وظیفه اتصال UH36 به سازه باربر F47 را بر عهده دارد.
مسیر اتصال به شکل زیر است:
سقف اصلی
↓
اتصال HT90
↓
پروفیل آویز UH36
↓
براکت
↓
پروفیل F47 باربر
↓
شبکه زیرسازی سقف کاذب
به این ترتیب براکت یکی از اجزای اصلی در تکمیل مجموعه آویز ترکیبی محسوب میشود.
کاربرد دیگر براکت زمانی است که فاصله میان سقف اصلی و سقف کاذب کم باشد.
در این شرایط ممکن است نیازی به اجرای یک آویز بلند وجود نداشته باشد و از براکت برای اتصال مستقیم زیرسازی سقف کاذب به سقف اصلی استفاده شود.
به همین دلیل این محصول با عنوان اتصال مستقیم نیز شناخته میشود.
در چنین سیستمی، براکت از یک سمت به سقف اصلی مهار شده و از سمت دیگر پروفیل زیرسازی را نگه میدارد.
این روش امکان اجرای سقف کاذب با افت نسبتاً کم را فراهم میکند.
براکتها متناسب با نوع سازه زیرسازی تولید میشوند و یکی از انواع پرکاربرد آنها براکت F47 است.
فرم این براکت متناسب با عرض و هندسه پروفیل F47 طراحی شده است تا هنگام نصب، سازه F47 به شکل مناسبی در قسمت اتصال قرار گیرد.
براکتهایی متناسب با پروفیل CD60 نیز وجود دارند؛ بنابراین هنگام خرید باید نوع براکت متناسب با پروفیل زیرسازی انتخاب شود.
براکت معمولاً از ورق فولادی گالوانیزه ساخته میشود.
استفاده از ورق گالوانیزه علاوه بر ایجاد مقاومت مکانیکی موردنیاز، مقاومت قطعه در برابر خوردگی در شرایط معمول محیط ساختمان را افزایش میدهد.
از آنجا که براکت بخشی از سیستم نگهدارنده سقف است، مواردی مانند کیفیت ورق، ضخامت مناسب، کیفیت گالوانیزه و دقت خمکاری قطعه اهمیت زیادی دارند.
در سیستم آویز ترکیبی، ابتدا محل آویزها بر اساس نقشه اجرایی مشخص میشود.
اتصال HT90 به سقف اصلی مهار شده و پروفیل UH36 به آن متصل میشود. طول UH36 متناسب با ارتفاع موردنظر سقف کاذب تنظیم خواهد شد.
در قسمت پایین UH36، براکت قرار میگیرد.
سپس سازه باربر F47 در محل براکت قرار گرفته و براکت مانند یک نگهدارنده، سازه F47 را در بر میگیرد. اتصال براکت به عضو آویز مطابق جزئیات اجرایی سیستم و با اتصال مناسب انجام میشود.
پس از نصب، تراز سازه F47 کنترل شده و سایر اجزای شبکه زیرسازی اجرا میشوند.
اگر فاصله سقف اصلی تا سقف کاذب کم باشد، براکت میتواند مستقیماً در زیر سقف اصلی قرار گیرد.
ابتدا محل قرارگیری براکتها مشخص میشود.
سپس براکت با عامل اتصال متناسب با جنس سقف اصلی مهار میشود. پس از آن پروفیل F47 در موقعیت موردنظر قرار گرفته و قسمتهای براکت در اطراف پروفیل قرار میگیرند.
پس از تنظیم ارتفاع و تراز زیرسازی، اتصال نهایی انجام میشود.
در این حالت مسیر انتقال بار کوتاهتر است:
سقف اصلی → براکت → F47 باربر → زیرسازی سقف کاذب
یکی از ویژگیهای مهم طراحی براکت، فرم آن نسبت به پروفیل F47 است.
پس از قرارگیری پروفیل در محل اتصال، قسمتهای جانبی براکت در دو طرف سازه قرار گرفته و آن را در بر میگیرند. سپس اتصال مکانیکی موردنیاز انجام میشود.
این ساختار باعث میشود موقعیت پروفیل نسبت به آویز یا سقف اصلی تثبیت شود.
به همین دلیل تطابق ابعاد براکت با پروفیل مورد استفاده اهمیت زیادی دارد.
براکت و HT90 دو قطعه متفاوت هستند که ممکن است در یک سیستم آویز بهصورت همزمان استفاده شوند.
HT90 عمدتاً در بالای آویز قرار میگیرد و وظیفه اتصال مجموعه آویز به سقف اصلی را بر عهده دارد.
براکت در پایین آویز ترکیبی قرار گرفته و پروفیل باربر را به آویز متصل میکند.
بنابراین در یک آویز ترکیبی UH36 داریم:
سقف اصلی → HT90 → UH36 → براکت → F47 باربر
پس HT90 و براکت جایگزین یکدیگر نیستند، بلکه در این ساختار مکمل یکدیگر هستند.
این دو قطعه نیز کاربرد کاملاً متفاوتی دارند.
براکت: برای اتصال F47 باربر به آویز یا اتصال مستقیم زیرسازی به سقف اصلی کاربرد دارد.
کلیپس F47 یا بست اتصال کامل: برای اتصال F47 باربر فوقانی به F47 پانلخور تحتانی در محل تقاطع دو پروفیل استفاده میشود.
برای مثال در یک سیستم کامل ممکن است مسیر به این شکل باشد:
سقف اصلی → HT90 → UH36 → براکت → F47 باربر → کلیپس → F47 پانلخور → پانل گچی
بنابراین براکت در سیستم آویز قرار دارد، در حالی که کلیپس در شبکه زیرسازی و محل تقاطع پروفیلها استفاده میشود.
بست اتصال طولی F47 برای متصل کردن دو شاخه F47 در امتداد یکدیگر و افزایش طول سازه استفاده میشود.
در مقابل، براکت برای نگهداری و اتصال F47 به آویز یا سقف اصلی کاربرد دارد.
بهصورت خلاصه:
براکت = اتصال F47 به آویز یا سقف اصلی
کلیپس = اتصال F47 باربر به F47 پانلخور
بست اتصال طولی = اتصال دو شاخه F47 در امتداد یکدیگر
HT90 = اتصال قسمت بالایی آویز به سقف اصلی
براکت بخشی از مسیر انتقال بار سقف کاذب است؛ بنابراین کیفیت آن نباید صرفاً بر اساس ظاهر قطعه ارزیابی شود.
براکت نامناسب ممکن است هنگام نصب بیش از حد تغییر شکل دهد، بهدرستی پروفیل را در بر نگیرد یا دارای سوراخها و خمهای نامنظم باشد.
به همین دلیل کیفیت ورق و دقت تولید این قطعه اهمیت دارد.
هنگام انتخاب براکت بهتر است موارد زیر بررسی شوند:
تناسب براکت با پروفیل F47 یا CD60
کیفیت ورق فولادی گالوانیزه
ضخامت مناسب ورق
دقت خمکاری
یکنواختی ابعاد
کیفیت سوراخکاری
عدم وجود ترک در محل خمها
عدم تغییر شکل قطعه
سازگاری با سیستم آویز مورد استفاده
در خرید عمده بهتر است نمونه براکت روی پروفیل موردنظر آزمایش شود تا از سازگاری ابعادی آنها اطمینان حاصل شود.
یکی از اشتباهات رایج، استفاده از براکت نامتناسب با نوع پروفیل است. براکت باید متناسب با سازه F47 یا CD60 مورد استفاده انتخاب شود.
از دیگر اشتباهات میتوان به نصب نامتقارن براکت، عدم تراز صحیح سازه، استفاده از اتصال نامناسب به سقف اصلی، تغییر شکل دادن بیش از حد قطعه هنگام نصب و رعایت نکردن فواصل آویزها اشاره کرد.
همچنین فاصله براکتها و آویزها نباید برای تمام پروژهها یک عدد ثابت در نظر گرفته شود. این فاصله به ساختار سقف، وزن پوشش، تعداد لایههای پانل و مشخصات سیستم اجرایی وابسته است.
برای درک بهتر اهمیت براکت میتوان مسیر انتقال بار سقف کاذب را بررسی کرد.
در یک سقف با زیرسازی دوطرفه، بار پانل ابتدا به سازههای پانلخور منتقل میشود. سپس کلیپس این بار را به سازههای باربر منتقل میکند.
سازه باربر از طریق براکت به سیستم آویز متصل است و آویز نیز بار را از طریق HT90 به سقف اصلی انتقال میدهد.
بنابراین:
پانل سقف
↓
F47 پانلخور
↓
کلیپس F47
↓
F47 باربر
↓
براکت
↓
UH36
↓
HT90
↓
سقف اصلی
این زنجیره نشان میدهد که هر قطعه در زیرسازی سقف وظیفه مشخصی دارد و براکت نیز یکی از حلقههای اتصال سازه باربر به سیستم آویز است.
براکت یا اتصال مستقیم عمدتاً در سیستمهای زیرسازی سقف کاذب مورد استفاده قرار میگیرد. مهمترین کاربردهای آن عبارتاند از:
اتصال پروفیل F47 به آویز ترکیبی
اتصال سازه باربر به UH36
اجرای سقف کاذب با فاصله کم از سقف اصلی
اتصال مستقیم زیرسازی سقف به سقف اصلی
استفاده در سیستمهای زیرسازی F47
استفاده در سیستمهای متناسب با CD60
نوع براکت باید بر اساس سیستم طراحیشده و پروفیل مورد استفاده انتخاب شود.
براکت یا اتصال مستقیم یکی از اتصالات مهم در زیرسازی سقف کاذب است که میتواند برای اتصال سازه باربر به آویز ترکیبی و همچنین در شرایط افت کم سقف برای اتصال مستقیم زیرسازی به سقف اصلی مورد استفاده قرار گیرد.
در سیستم آویز ترکیبی UH36، براکت در پایین آویز قرار گرفته و پروفیل F47 باربر را به آن متصل میکند؛ در حالی که HT90 در بالای مجموعه وظیفه اتصال آویز به سقف اصلی را بر عهده دارد.
انتخاب براکت متناسب با پروفیل، کیفیت مناسب ورق گالوانیزه، نصب صحیح و رعایت جزئیات اجرایی سیستم از عوامل مهم در اجرای اصولی زیرسازی سقف کاذب هستند.
